Gezondheid

De Gordon Setter is in het algemeen een gezonde hond en kan zo'n 10-12 jaar oud worden. Niettemin kan ook de Gordon Setter leiden aan kwalen die bij alle honden voorkomen. 

Heupdyplasie

Heupdysplasie is een botafwijking aan de heup waarbij de kom te vlak is, hierdoor is de aansluiting onvoldoende. Een hond met meer of minder ernstige heupdysplasie kan echter een normaal leven leiden. Op oudere leeftijd kan de hond wel wat stram worden.

Alle Gordon Setters waarmee gefokt wordt, zijn op HD onderzocht (HD A-D waarbij A het beste). Helaas betekent dit niet dat pups uit ouders met goede heupen ook altijd goede heupen hebben. Behalve de erfelijke aanleg speelt ook de opfok van de hond een grote rol.

Maagtorsie

De Gordon Setter is een van de rassen die gevoelig is voor maagtorsie, een aandoening waarbij de maag draait en het spijsverteringskanaal blokkeert. Om dit te voorkomen dient u het voer liever in een aantal porties over de dag te verdelen, vermijd u grote inspanning direct na de maaltijd en let u op overmatig drinken. Toch is een maagtorsie niet altijd te voorkomen. Belangrijk is dat u de symptomen herkent en zo snel mogelijk de dierenarts waarschuwt. 

Knikstaarten

Ook bij Gordon Setters komen incidenteel knikstaarten voor.

Het skelet waartoe ook de staart behoort wordt in het embryonale stadium aangelegd. Het skelet ontwikkelt zich uit een van de drie kiembladen, het zg. mesoderm. Vanuit ditzelfde kiemblad ontwikkelen zich het bloedvatenstelsel (inclusief het hart), het spierstelsel en de nier en urinewegen en voortplantingsorganen.

De hele ontwikkeling van bevruchte eicel tot pup wordt in principe gestuurd en bewaakt door de erfelijke factoren die een pup in zich draagt. Vele erfelijke factoren spelen daarbij een rol. Al met al een gecompliceerd proces waar best eens iets mis kan gaan. Mutaties treden regelmatig op. Als gevolg daarvan kunnen genetische defecten optreden die als dit in zaadcel of eicel gebeurt, overdraagbaar zijn op eventuele nakomelingen. Afwijkingen aan staartwervels behoren tot de skeletafwijkingen. Ze kunnen heel verschillend van vorm zijn, afhankelijk van het defecte gen of genen. De staart kan afwezig zijn, te kort met een stomp einde, een of meer knikken vertonen, haken of krommingen die niet kunnen worden verstreken. Soms zijn er te veel of te weinig wervels en soms dubbele. Ook afwijkingen aan de tussenwervelgewrichten zijn mogelijk. Knikstaarten kunnen weken na de geboorte nog optreden.

Met alleen een staartafwijking kan een hond uitstekend leven. Wordt er echter met deze honden gefokt, dan kunnen in het nageslacht misvormingen optreden die zich zelden tot de staart beperken. Afwijkingen zijn mogelijk in alle delen die in het zelfde kiemblad (mesoderm) zijn aangelegd. Voorbeelden zijn afwijkingen op andere plaatsen in de wervelkolom, gespleten verhemelten, waterhoofden, scheve kaken, misvormingen aan ribben, te veel of te weinig tenen en te korte onderbenen maar ook defect van harttussenschot, urinebuizen op een verkeerde plaats, ontbreken van de anus en nog veel meer.

Gezien deze ernstige gevolgen, zal het u duidelijk zijn dat het fokken met honden die een knikstaart vertonen per definitie onverantwoord is. De NGSC voert al jaren het beleid dat met knikstaarten niet mag worden gefokt.

Late Onset PRA

Late Onset PRA is een recessieve DNA afwijking, het RCD4 gen, die op latere leeftijd kan leiden tot nachtblindheid. Twee jaar geleden is aan het licht is gekomen dat deze afwijking in het ras voorkomt en dit heeft redelijk wat opschudding veroorzaakt. Om de regels omtrent het fokken duidelijk en goed doordacht op papier te krijgen, worden deze momenteel druk besproken. Verwacht binnenkort een aanpassing in ons fokregelement.

Voor meer informatie over deze aandoening verwijzen wij u graag naar onze collega vereniging uit Engeland: Gordon Setter Association.